8-9 yaşlarından itibaren davranış bozukluklarının söz konusu olabileceğini ve 12 yaşından sonra antisosyal davranışların belirlenebileceğini ifade edebiliriz.
Çeşitli uyum ve davranış bozuklukları, daha yoğun psikolojik sorunlarla birlikte (psikonevroz-psikoz) bir belirti olarak bulunabilirler veya geçici olan bu uyum güçlükleri süreklilik kazanır ve çocukta yerleşirse davranış bozukluğu haline gelebilirler.
İnsan yavrusunun sağlıklı gelişebilmesi, anlayış ve sevgiyi içeren bir ortamın varlığına bağlıdır. Çocuğun çevresindeki yetişkinlerle olan ilişkisi kişiliğinin gelişmesinde önem taşır. Özellikle çocuğun yetişkinlerle ilişkisindeki aksaklıklar ve yetersizlikler çocukta çeşitli derecelerde psikolojik sorunların ortaya çıkmasına neden olmaktadır. Araştırmalar çocukların %10-15””””inde çeşitli derecelerde uyum güçlüklerinin görüldüğünü göstermektedir. Davranış problemlerinin en yoğun gözlendiği yaşlar 6-7, 9-10 ve 13-14 yaşlarıdır.
Toplum kurallarına aykırı davranışlar ve yetersiz toplumsallaşma-sosyalleşme belirtileri gösteren çocuk ve ergenlerin davranışları da davranış bozukluğu olarak tanımlanmaktadır. Çocuğun çevresindeki yetişkinlerle olan ilişkisi, sosyal çevresi kişiliğinin gelişmesinde ve karakter oluşumunda önem taşır. 