Bu davranış çocuktaki güvensizliğin belirtisi olarak kabul edilir.
Aşırı otoriter bir eğitim anlayışı, çocuğun sürekli eleştirilmesi, azarlanması, yetersiz ilgi gösterme, kıskançlık başlıca etkenlerdir.
Ayrıca çevredeki başka kişilerin taklit edilmesi de bu alışkanlığın edinilmesinde önemlidir. 5-6 yaşlarındaki çocuklarda görülebilir.

Psikolojik gerilim, sıkıntı veya saldırganlık duygularının açığa vurulamadığı durumlarda çocuğun kendi kendine yönelik saldırganlığının bir belirtisi olarak kabul edilir.
Huzursuz çocuklarda sıklıkla rastlanır.
Yerleşik hal alması önemli psikolojik sorunlar olduğuna işaret eder.

-Güzel Sözler Bulun:
-Kendinize Engel Olmayın:
-Başarabileceğinize ve hedefe ulaşabileceğinize inanın.

-Kendinize Zaman Ayırın:
-Merak Edin:
-Sevin:
-Somut Hedeflere Kilitlenin:
-Mazaretlere Sığınmayın:
-Moralinizi Bozmayın:
-Korkmayın:
-İsteyin ve Azimli Olun:

NİÇİN KONSANTRASYON?
Konsantrasyon bütün dikkatin bir noktaya toplanması,bütün öğrenme mekanizmalarının aynı noktaya yönlendirilmesi, bütün alıcıların öğrenmeye hazır hale getirilerek algının en yüksek performansa ulaşmasıdır.

KONSANTRASYONU BOZAN ETKENLER:
-Hayal kurma
-Yatarak çalışma
-Müzik
-Can sıkıntısı
-Yoğun duygusal ilişki
-Düzensiz aile hayatı
-Sağlık sorunları
-Öğrenme metotlarını bilmemek

Yetişkinlik ve çocuklukta görülen depresyonun semptomları yaşa göre farklılıklar gösterse de genel anlamda birbirine benzerdir. Yetişkin depresyonunda bireyler içe kapanır, dış dünyaya yönelik ilgisini tamamen çeker ve konuşmamayı tercih ederler. Çocuklarda ise aşırı hareketli oluş, çabuk sinirlenme, kızma ve bağırma gibi davranışlar gözlemlenebilir. Yetişkinler, duygu durumlarını sözlü olarak ifade edebilirlerken, çocuklar daha çok bedensel yakınmalar yolu ile ifade ederler.
Dikkatten kaçmaması gereken nokta, çocukta ortaya çıkan ani değişimleri fark edebilmektir. Çok ilgili ve hareketli bir çocuğun birden bire içe kapanması ve dış dünyadan ilgisini çekmesi ya da çok sakin olan bir çocuğun son dönemde hareketlerinde ve duygu dünyasında aşırılık veya taşkınlıkların ortaya çıkması depresyonu düşündürebilir.

Genel olarak çocukluk çağı depresyonunun belirtilerine bakıldığında;
• Endişe, gerginlik ve kaygı, üzüntü, çaresizlik ya da umutsuzluk vb. duyguların varlığı,
• Kendini değersiz hissetme. (ben aptalım, ben kötüyüm, kimse beni sevmiyor vb.)
• Huysuzluk, hırçınlık, kolay sinirlenme, ağlama, duygusal patlamalar, bağırma ya da söylenme şeklindeki davranışların varlığı,
• Yetersizlik ve acizlik duyguları içinde oturup durma ya da huzursuz ve kıpır kıpır şekilde sürekli hareket halinde olma
• Okul ortamında, arkadaşları tarafından anlaşılmadığını hissetme, diğer çocukları reddetme, onlarla konuşmama ya da iletişimini minimuma indirme,
• Düşüncede ve konsantrasyonda bozulma
• Okul başarısında düşme
• Okula gitmeyi reddetme, ebeveyne yapışma ya da ebeveyninin öleceğinden endişelenme
• Daha önce keyif aldığı aktivitelere yönelik ilgi ve keyif kaybı
• Tıbbi nedenleri olmayan ancak tekrarlayıcı fiziksel şikayetler (baş ağrısı, karın ağrısı vb) ifade etme
• Yeme ve uyku alışkanlıklarında değişim (artma ya da azalma)
• İntihar düşünceleri, kendisine zarar verecek davranışlar şeklinde sıralanabilir.
Her çocuğun içinde bulunduğu durumu ifade etme tarzı birbirinden farklıdır. Bu nedenle anne babalara ve eğitimcilere düşen görev çocuğun ortaya koyduğu davranış ya da semptomlarla ne ifade etmeye çalıştığını fark etmektir. Çocuğun ruhsal dünyasında yaşadığı sıkıntının ifade bulduğu yer bedeni ve davranışlarıdır.
Çocuklar yaşları ilerledikçe ve ergenliğe doğru yol almaya başladıkça depresif duygu durumlarını sözlü olarak ifade edebilmeye başlarlar. İleri çocukluk ve ergenlik döneminde en dikkat çekici belirtiler; okul başarısında önemli sapma, yıkıcı davranışlar ve arkadaşları ile problemler, agresif ve hırçın davranışlar, intihar ile ilgili düşünceler ve ifadeler, kendisinden ve diğer insanlardan nefret etme şeklinde tanımlanabilir. Ayrıca alkol ve uyuşturucu kullanımı da eşlik eder.
Çocukluk çağı depresyonunun ortaya çıkmasının bir çok nedeni olabilir. Fiziksel hastalıklar, olumsuz yaşam olayları, ailenin geçmişi, çevresel faktörler, genetik geçiş vb. Bu faktörlerin bir ya da birkaçının varlığı depresyonun ortaya çıkmasında tetikleyici olabilir.
Depresif duygudurumunun ortaya çıkmasına neden olabilecek olası durumlar;
• Ebeveynlerin boşanması ya da yakın ilişkide olduğu bireyden ayrılma,
• Sevdiği birinin ölümü,
• Beslediği hayvanın ölümü,
• Stresli yaşam olayları (taşınma, okul değiştirme, ekonomik krizler vb.),
• Sosyal becerilerin kazanılmamış olması,
• Ailede depresyon tanısı almış ebeveynlerin varlığı,
• Benlik saygısının düşüklüğü (kendine güveni az ve kendini beğenmeyen çocuklar),
• Akademik, sosyal veya spor alanında başarısızlık,
• Tutarlı olmayan ebeveyn tutumları (bazen çok yakın bazen çok mesafeli),
Ancak bu olası durumlarla karşılaşan her çocuğun depresyon yaşayacağı anlamını taşımaz. Beklenen hayat olayları dışında karşılaşılan durumlar bireylerin sıkıntı, üzüntü, mutsuzluk gibi duygular yaşamasına neden olabilir. Bu duyguların yaşandığı her durum için depresyondan bahsedemeyiz.
Depresyon ciddi bir durumdur ve erken teşhis önemlidir. Bu nedenle anne babaların çocuklarını yeterince iyi tanımaları önemlidir. Böylece çocukta oluşabilecek değişimler daha kolay fark edilebilir ve gereken desteğin alınması için daha hızlı harekete geçilebilir.
Depresyon semptomu gösterdiği düşünülen çocuk ya da ergenin, değerlendirilmesi ve tanı alması için özellikle çocuk ve ergenle çalışan bir uzmandan vakit kaybetmeden yardım alınması önemlidir.